Συνάδελφοι
Βρισκόμαστε στο ποιο κρίσιμο σημείο όσον αφορά την εξέλιξη των θεμάτων που αφορούν τον κλάδο, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και των άνωθεν αυτής εντολοδόχων της Τρόϊκας και εγχώριων επιχειρηματικών κύκλων. Με τους μέχρι τώρα χειρισμούς της κυβέρνησης, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι υπάρχει ένα καλά οργανωμένο σχέδιο επιχειρηματικής άλωσης του φαρμακείου και αμφισβήτησης της επιστημονικής υπόστασης των Φαρμακοποιών.
Η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν πρώτης τάξης ευκαιρία να αμφισβητηθεί το θεσμικό πλαίσιο ύπαρξης και λειτουργίας των φαρμακείων σε όλες τις χώρες της νότιας Ευρώπης, τα οποία είναι άμεσα συνδεδεμένα με την κοινωνική ασφάλιση και με τον Φαρμακοποιό να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην παροχή πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας. Αυτός ο ρόλος, με την εξέλιξη της καταναλωτικής κοινωνίας, διεύρυνε τις επιστημονικές και τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες σε ότι είχε σχέση με προβλήματα υγείας, περιποίησης και ομορφιάς, για αυτό τον λόγο βρέθηκε στο στόχαστρο πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στον χώρο της υγείας. Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές σε όλη την Ε.Ε έχουν σαν στόχο την ελαχιστοποίηση ή και την εξαφάνιση της κοινωνικής ασφάλισης και των κοινωνικών παροχών στο χώρο της υγείας.
Η Κυβέρνηση με τις μέχρι τώρα κινήσεις της έχει δείξει ότι επιδιώκει την εξαθλίωση μεγάλης μερίδας φαρμακείων σε όλη την χώρα, με στόχο την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών και με αυτήν την δικαιολογία να επιτρέψει την εγκαθίδρυση πολυεθνικών απρόσωπων αλυσίδων στον χώρο της υγείας.
Η οικονομική ασφυξία των φαρμακείων δεν έχει προηγούμενο με αποτέλεσμα την αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους απέναντι στις φαρμακαποθήκες οι οποίες με την σειρά τους να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των εταιρειών.
Η οικονομική αυτή ασφυξία δημιούργησε την μεγαλύτερη επισφάλεια έναντι των τραπεζών, όλων δηλ. φαρμακείων και φαρμακαποθηκών.
Τα συνδικαλιστικά όργανα του κλάδου, με αποφάσεις της Γ.Σ των αντιπροσώπων του ΠΦΣ και των Προέδρων των τοπικών Συλλόγων, αποφάσισαν την οριστική διακοπή της επί πιστώσει χορήγηση φαρμάκων προς τους ασφαλισμένους από 1-1-12 εάν στο μεσοδιάστημα δεν παρθούν οριστικές και δεσμευτικές αποφάσεις της Κυβέρνησης και των ασφαλιστικών ταμείων για αποπληρωμή των οφειλόμενων προς τα φαρμακεία ποσών. Στο τελευταίο Δ.Σ επιβεβαιώθηκε η αποφασιστικότητα όλων για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και ζητά την ενεργοποίηση όλων των Συλλόγων με τα διοικητικά τους συμβούλια να προβούν σε όλες εκείνες τις ενέργειες για να πληροφορηθεί η κοινή γνώμη την πραγματική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Η ανησυχία και παράλληλα η αποφασιστικότητα των οργάνων πηγάζει από τα παρακάτω:
1) Γίνεται προσπάθεια να μαζευτούν τα ποσά για την πρώτη πληρωμή του ΕΟΠΥΥ, στις 10-15/1/12, χωρίς αυτό ακόμη να είναι εφικτό και κανείς ακόμα να μην δεσμεύεται εγγράφως.
2) Ακόμα και αν αυτό συμβεί, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα είναι σε θέση ο νεοσύστατος ΕΟΠΥΥ, ότι θα συνεχίζει να πληρώνει τις υποχρεώσεις του, την στιγμή που τα ενοποιημένα ταμεία δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους για το επόμενο διάστημα.
3) Ετοιμάζεται νομοθετική ρύθμιση για αποπληρωμή πακέτο όλων των οφειλόμενων ποσών του 2011, για να μην περάσουν αυτά τα χρέη στις πλάτες του ΕΟΠΥΥ, και υπονομευτεί εξ’ αρχής η βιωσιμότητά του. Η ρύθμιση αυτή συνοδεύεται από
πρόταση έκπτωσης 5% από τα φαρμακεία και τα ποσά θα καταβληθούν μέχρι τις 15 Φλεβάρη. Το Δ.Σ δεν την αποδέχεται ως έχει.
4) Επιμένουν στις εξαγγελίες που έχουν κάνει για τα γάλατα και το 0.4%, παρά τις αποφάσεις Ελληνικών και Ευρωπαϊκών δικαστηρίων και του δικαιώματος αποταμίευσης, χωρίς αυτό να επηρεάζει στο ελάχιστο την τιμή του φαρμάκου. Οι δύο αυτές υποθέσεις θα πάρουν τον δρόμο της δικαιοσύνης.
5) Το πρόβλημα ρευστότητας που δημιουργήθηκε στις φαρμακαποθήκες και στους ΣΥΦΑ προκαλεί μεγάλες ελλείψεις φαρμάκων και αρνητικές αξιολογήσεις από τις τράπεζες για την δανειοληπτική τους δυνατότητα.
6) Με την σειρά τους οι εταιρείες μειώνουν τον χρόνο της πιστωτικής τους πολιτικής επιδεινώνοντας όλα τα οικονομικά μεγέθη όλων των εμπλεκόμενων φορέων και αυξάνοντας τις ελλείψεις στα ράφια των φαρμακείων.
7) Αποφασίστηκε περαιτέρω μείωση του ποσοστού κέρδους των υψηλού κόστους φαρμάκων από 18% στο 16% επί της λιανικής τιμής. Με την ίδια αγορανομική διάταξη έχουμε την 5η μείωση τιμών της τάξης του 5-6% και χωρίς ουσιαστικά την δυνατότητα, σε εύλογο χρονικό διάστημα, μείωσης του στοκ.
8) Η αβεβαιότητα για πληρωμές υπάρχει και για τα μικρότερα ασφαλιστικά ταμεία, όπως ΤΣΑΥ, ΤΣΜΕΔΕ, ΤΥΔΕ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ, ΤΑΠΟΤΕ, ΔΕΗ.
9) Η επιμονή του Υπουργού Υγείας, με άνωθεν εντολές, για την μείωση του μικτού ποσοστού κέρδους από το 20%(μεσοσταθμικά επί της λιανικής), στο 15% και με την ένοχη σιωπή των δύο άλλων κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, σημαίνει ότι υπάρχει πολιτική απόφαση εξόντωσης του μικρομεσαίου φαρμακείου. Αυτό το φαρμακείο που στηρίζει την πρωτοβάθμια περίθαλψη στις γειτονιές των μεγαλουπόλεων, στην περιφέρεια και στα απομακρυσμένα νησιά.
Σε μια τέτοια κατάσταση δεν χωράνε δισταγμοί και υπαναχωρήσεις. Παίζεται το μέλλον των φαρμακείων μας και των οικογενειών μας. Η αποφασιστικότητα των συνδικαλιστικών οργάνων δεν αρκεί από μόνη της αν δεν συνοδεύεται και από την συμμετοχή όλων στις κινητοποιήσεις που έχουν προγραμματιστεί. Το όποιο μικροσυμφέρον μπροστά στην λαίλαπα των οικονομικών μέτρων δεν δικαιολογεί την υπαναχώρηση κανενός από τις διακηρυγμένες αποφάσεις του ΠΦΣ και των Συλλόγων. Η επιχείρηση διάσπασης του κλάδου με το ωράριο έπεσε στο κενό, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η αναστολή των πιστώσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία δεν είναι δική μας επιλογή, είναι το αποτέλεσμα της οικονομικής ασφυξίας από τα ασφαλιστικά ταμεία και της επιλογής των εταιρειών για την ελαχιστοποίηση της πιστωτικής τους πολιτικής. Ο στόχος είναι προφανής από την κυβέρνηση και τους οικονομικούς κύκλους που την στηρίζουν. Είναι ο Φαρμακοποιός επιστήμονας και οι επιχειρήσεις διακίνησης του φαρμάκου (φαρμακαποθήκες, Συνεταιρισμοί).
Προσοχή στην υπερχρέωση, είναι η «λύση» – παγίδα, από την οποία σήμερα πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να βγει αλώβητος.
Αν δεν υπάρξουν έγγραφες εγγυήσεις για την εξόφληση των χρεών, τότε η αναστολή πίστωσης προς τα ασφαλιστικά ταμεία είναι μονόδρομος και δεδομένη, ο καθένας ας πάρει τις ευθύνες του.
